« شب به خیر سر دبیر!» بی خوابی ام کوره راه « کوچ زمستانی» تو

تیتر اول شب نامه:

 

« این شعر تنها یک نسخه دارد»

 

مشق شبی از چشمان روی دیوار

 

که هر شب سرمشق تازه ای ست

 

من هم که تنبلی هنوزم را

 

پشت خط های فقط خرچنگم پنهان می کنم

 

شده ام شب نامه فروش

 

زیر درخت گردویی اتراق کرده ام و

 

شب نامه شب نامه را سکوت می کنم

 

مبادا که کسی هوس کند

 

تنها نسخه ی چشمان امشبت را بخرد و

 

جنون را از من بگیرد

 

 

 

تمام نیازم فراهم بود. دیواری سفید با مدادی سیاه. باید همه چیز حساب شده پیش می رفت. همین بود که می خواستم دو نقطه ی اول را بگذارم و بعد همه چیز را بسپرم به چشمان تو. گذاشتن نقطه ی اول ساده بود. هر کجا که می گذاشتمش نقطه ی دوم کمی آن طرف تر می نشست. این هم از خوبی دیوار سفیدم بود. که جا برای دو نقطه های بسیاری داشت. بعد از نشاندن نقطه ی اول نوبت به نقطه ی دوم رسید. کمی آن طرف تر. شاید اگر کمی بالاتر هم می گذاشتم می شد اثری غیر معمول تر آفرید. اما همان جای اول مناسب تر بود انگار. نقطه ی دوم را گذاشته و نگذاشته مدادم شکست!

 

حالا مدت هاست آن دو نقطه روی دیوار سفیدم باقی مانده اند و من از آن به بعد دست به مداد نزده ام. باقی اش همه شعر شد و داستان و خط خطی های خودکارهای مشکی که کم ترین خوبیشان این بود که نمی شکستند. خودکار ها نشکستند و من نوشتم از سیاهی هایی که آنقدرها هم سیاه نبودند اگر مدادم نمی شکست. پیش خودم گفتم اگر زمستان شود شاید همه چیز یخ ببندد و سفیدی اش بشود پس زمینه ی قدم های سیاه سوخته ی خودکار هایم. اما اولین چیزی که یخ زد خود زمستان بود. خود سفیدی دیوار. و بعد از آن جوهر خودکارهایم.

 

دست از سر دیوار سفیدم بر می دارم. با دو نقطه ی روی آن که هنوز که هنوز است به من زل زده اند. اما با خودکارهایی که جوهرشان یخ زده زل زدن بی فایده است. دست از سر دیوار سفیدم بر می دارم ولی زمستان هنوز با آن کار دارد. باد زمستانی که می وزد دیوار سفیدم می ماند بی سر پناه. با دو نقطه ی روی آن که وقت کوچشان رسیده. کوچ زمستانی از دیوارهای یخ زده. زمستان های یخ زده. باد چه زمستان و چه هر فصل دیگر داستان زمینمان می وزد. و من دست از سر دیوار سفیدم بر می دارم. « دست از سرت برداشتم دیوار سفیدم! در کوچ زمستانی ات باد که می وزد سرت را بدزد که درد سرت نشود یه وقت!»

 

 

 

اگر شبی از شب های زمستان مسافری

 

چمدانت را سبز ببند

 

که با گل های سرخ نگاهت جور می شود

 

آنوقت اگر یکی از همین شب های زمستان مسافری

 

نگاه خسته اش به بهار تو بیافتد

 

زمستان را کوچ می کند

 

تا بهار تو بی چمدان می دود

/ 16 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ساده مثل آب

سلام گلم خيلی ساده و دلنشين بود منم سادگی کردم ... ... سری بزن تا دلم کويری نشه !

مهدی

مثل هميشه عالی بود...

Mahsa h

sia pesari dar mazrae: bar vazne <' hana' dokhtari dar mazrae> bayad goft<sia pesari dar...> ... dorost shabihe hana mojudist sakhtkoooosh,darskhan,dana! va einaki!!! dar gozashteash sabegheye salha bache sampad budan ra darad va be ellate dars khandanhaye fajie akhirash lakkeye nangi bar damane tamame daneshjuyan mahsub mishavad[نيشخند] ala raghme dars khan budan badjuri payeye kar ast va khoooooob minevisad... albate agar benevisad...!!!

Mahsa h

sia pesari dar mazrae: bar vazne <' hana' dokhtari dar mazrae> bayad goft<sia pesari dar...> ... dorost shabihe hana mojudist sakhtkoooosh,darskhan,dana! va einaki!!! dar gozashteash sabegheye salha bache sampad budan ra darad va be ellate dars khandanhaye fajie akhirash lakkeye nangi bar damane tamame daneshjuyan mahsub mishavad[نيشخند] ala raghme dars khan budan badjuri payeye kar ast va khoooooob minevisad... albate agar benevisad...!!!

Mahsa h

ooooooo mitavanad dar 24 sa@, 48 sa@ zendegi konad va dar tamame saate shabane ruz va dar tamame sharayete javvi benevisad...tamame jahaye khaliye kaghaz ra khat khati konad...oooooooo mitavanad be ghotbe saderate afkare parvaneee jahan mobaddal shavad!!!zira dar lenge kafsh,derakht,naftalin!va hatta mikhe tavile mahiyati shaerane miyabad...Taraneye <to ey naayabo ey naab>baraye in padideye binazir sakhte shode ast.zemnan gharar shode mojassameee az in olguye mossalam sakhte shode va baraye dars gereftane baziha!vasate bazi jaha!!!nasb shavad...

Mahsa h

ooooooo mitavanad dar 24 sa@, 48 sa@ zendegi konad va dar tamame saate shabane ruz va dar tamame sharayete javvi benevisad...tamame jahaye khaliye kaghaz ra khat khati konad...oooooooo mitavanad be ghotbe saderate afkare parvaneee jahan mobaddal shavad!!!zira dar lenge kafsh,derakht,naftalin!va hatta mikhe tavile mahiyati shaerane miyabad...Taraneye <to ey naayabo ey naab>baraye in padideye binazir sakhte shode ast.zemnan gharar shode mojassameee az in olguye mossalam sakhte shode va baraye dars gereftane baziha!vasate bazi jaha!!!nasb shavad...

Mahsa h

amma Eshun harvaght ke hessesh bashe minevise va age ke hessesh nabashe,hezar sale siah ham neminevise!age ba neveshtan haal nakone,hich niruye dakheli ya khareji nemitune uno vaadar be neveshtan kone...kholase inke harvaght ke eshghesh bekeshe mineVse...(inja dige badjuri paye eshgh va khalaghiat dar mian ast ha! ....................uaDm va3 neveshtehatun nazar beneVsim.......nafahmidam chi shod raje be khodetun ensha neveshtim......hala ziadam tofighi nadare va3amun..........(akhe ba elham!az neveshtehat!dar morede khodet neveshtam! En neveshtat be nazaram az baghiye ghashang tar bud(garche male durane tofuliate!)be En dalile kamelan manteghi!Enja comment gOzashtam

Mahsa h

amma man ye tikasho nafahmidam...unja ke medadet shekast...aval inke aslan chi shod ke shekast?!!...dovOm inke<mage tarash nadashti?!!!!>khOda tarasho va3 hamin mogheha afaride dige...

تارا

دست از سر دیوارت نباید بر میداشتی...چرا؟

ترنج

نمی شود به این راحتی ها دست از سر این دیوار های سفید برداشت!شاید سیاوش 85 یک جور هایی دست از سر دیوار سفیدش برداشته اما سیاوش 88 بر می گرده! مطمئنم. همه چی از سفیدی این دیوارها شروع می شه . دو نقطه های سیاه.... شاید زمستان حرفی برای گفتن داره. باید به زمستان هم حق داد گاهی..... اما خب یخ ها که اب شدند .رد نم دیوارت رو می گیره. اون وقته که باید بر گردیبرای دو نقطه های دیگر....:: شاید این دفعه بهار حرفی برای گفتن داشته باشه! تازه این دفعه دیگه دیوار لیز نیست. شاید بتونی بالا بری یه نگاه اونور دیوار بندازی.... عجله کن. ممکنه اونقدر دیوارت نم گرفته بشه! که فرو بپاشه! اونوقت برای همیشه شانس با لا رفتن از دیوارو از دست میدی!.......عجله کن.