بالاخره نوبتی هم که باشه نوبت یه متن کوتاه نیمچه ادبی از خودمه .بعد از این که خوندینش لطفا به جای خنده ایراد ها شو به من بگین.از این که چشماتون رو میرنجونین برای خوندن وبلاگ من متشکرم<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                                        «عروسی بی پایان»

شب پرده ی سیاه بر آسمان افکنده بود و ماه با سیمای نقره ای اش صحنه ی شب را پر کرده بود.ستاره ها پرده ی شب را مروارید دوزی می کردند و این پهنه ی وسیع را آماده ی جشنی می کردند.

ناگهان سکوت شب شکسته شد .ارکستر جیرجیرک ها شروع به نئاختن کردندو ستاره ها به یکدیگر لبخند می زدند.عروسی شروع شد .عروس آسمان با سیمای زیبایش چشمان میهمان ها را به خود خیره کرده بود.همه چیز آماده بود برای یک عروسی به یاد ماندنی.

ماه در آسمان منتظر داماد بود.پرسیدم: داماد کجاست؟ در گوشم صدایی شنیدم:داماد شب ها گرفتار خواب است و روزها بیدار .

                                                                            «پایان»            

 

/ 1 نظر / 8 بازدید
amin

برای شروع عالی بود.اميدوارم کارهای بعدی بهتر باشه